Times Square Kerk Preken Serie

God neemt ongeloof niet langer licht op.
(God No Longer Winks at Unbelief)


Tekstbestand + Nederlandse Preken Index + Home Page + Abonneren + Copyright
Door David Wilkerson
24 september 2006
_________________

Ga naar Handelingen 17 alsjeblieft: "Want in Hem leven wij, bewegen wij ons en zijn wij, gelijk ook enige van uw dichters hebben gezegd: Want wij zijn ook van zijn geslacht. Daar wij dan van Gods geslacht zijn, moeten wij niet menen, dat de godheid gelijk is aan goud of zilver of steen door menselijke kunstvaardigheid gesneden of bedacht. God dan verkondigt, met voorbijzien van de tijden der onwetendheid, heden aan de mensen, dat zij allen overal tot bekering moeten komen; omdat Hij een dag heeft bepaald, waarop Hij de aardbodem rechtvaardig zal oordelen door een man, die Hij aangewezen heeft, waarvan Hij voor allen het bewijs geleverd heeft door Hem uit de doden op te wekken" (Hand.17: 28-31).


God heeft me getoond hoe serieus Hij ongeloof neemt.

We hebben, zoals het behoort, medelijden met mensen die lijden. Soms, omdat mensen zo erg veel lijden. Want mensen lijden zo lang, het is zo pijnlijk om aan te zien, om ervan te horen en om er naar te luisteren, alhoewel je het niet zelf meemaakt. Maar soms hebben we medelijden met mensen, en verontschuldigen dan als we naar hen luisteren (en ook in ons eigen spreken) het spreken van ongeloof.

Er is een tijd geweest dat als ik mensen hoorde spreken over hun lijden (dat zo tragisch en hart verscheurend was), dat ik dan dacht: "Ik denk dat als ik zou doormaken wat zj doormaken of hebben meegemaakt, ik hetzelfde zou zeggen". Want ik hoor ze zeggen: "God heeft me in de steek gelaten, Hij heeft me verlaten, God hoort niet langer mijn gebeden". Dan zeg ik: "God, ik begrijp dat soort van spreken. Ik heb zelf ook soms zo gesproken toen ik heel erg leed".

Maar nu zeg ik vanuit mijn hart, en ik geloof dat het de waarheid is: ik geloof dat er heden ten dage geen christen is op aarde die niet lijdt. Ik hoor het overal: "Ik heb meer geleden dit afgelopen jaar, of de laatste twee jaar, dan dat ik in mijn hele leven heb geleden". We krijgen dat ook via email te horen, door brieven, door telefoongesprekken: ongelooflijk veel lijden. Maar vandaag wil ik een verklaring afleggen die voor sommigen misschien hard is om aan te horen, speciaal als je n aan het lijden bent: Ik zeg je dat er geen lijden is, geen tragedie, geen ramp is, zelfs niet de dood van een geliefde, dat het ongeloof in de trouw van God kan verontschuldigen.


Er is absoluut gn excuus, er is geen enkel lijden
van mensen op aarde dat ongeloof kan rechtvaardigen.

God maakt dat zo duidelijk in Zijn Woord. Er was een tijd van onwetendheid. Als je kijkt in het Oude Testament, dan zie je dat er een tijd was van onwetendheid. Toen nam God ongeloof nog niet zo zwaar op. Dat wil niet zeggen dat Hij het goedkeurde, nee, God neemt zonde nooit licht op. Maar zie je, dat was een geestelijk onvolwassen geslacht, met nog maar gedeeltelijke openbaring. Ze hadden niet de volledige openbaring die wij hebben. En God noemde het: "tijden van onwetendheid".

In die tijden van onwetendheid rechtvaardigde Mozes echtscheiding. De regels voor echtscheiding waren gemakkelijk. Waarom? Vanwege de hardheid van de harten van de mensen. Dat was niet Gods plan, maar dat waren tijden van onwetendheid. In die tijden van onwetendheid waren er velen die meerdere huwelijkspartners hadden. David had, naar ik meen, vijf vrouwen. Saul had een aantal vrouwen. Salomo (deze man die van God openbaringen kreeg, en tegen wie God zo duidelijk sprak), was degene in de Bijbel en in de menselijke geschiedenis die met het grootste aantal vrouwen samenleefde. Maar dit waren tijden van onwetendheid. In tijden van onwetendheid rechtvaardigde de wet zelfs slavernij. (In de wet waren regels waarin werd gezegd hoe een slaaf behandeld moest worden.)

Paulus, de apostel, zegt: Maar er kwam een dag die Hij bepaald had, dat God Zijn zoon, Jezus Christus zond. Er staat: "Want het heeft de ganse volheid behaagd in Hem woning te maken"(Kol 1:19). "Want in Hem woont al de volheid der godheid lichamelijk" (Kol.2:9).


Nu, in Jezus Christus, zijn we niet langer
in onwetendheid.

Christus kwam en openbaarde de volheid die Hij gaf om te kunnen overwinnen. Hij zei in God te geloven en in alle omstandigheden te volharden. ("Maar wie volhardt tot het einde, die zal behouden worden", Matt.24:13).

Er staat: "Toen opende Hij hun verstand, zodat zij de Schriften begrepen" (Luc.24:45). En verder: "Verlichte ogen uws harten, zodat gij weet, welke hoop zijn roeping wekt, hoe rijk de heerlijkheid is zijner erfenis bij de heiligen" (Ef.1:18).

Nee, dt is niet een tijd van onwetendheid. In deze tijd, sinds het kruis, kan God zonde niet licht opnemen. In deze tijd van genade kan Hij echtscheiding niet toestaan. Hij kan het hebben van meerdere partners nu niet meer licht opnemen. Ook slavernij niet. Noch kan Hij ongeloof van Christenen, die een volledige openbaring hebben gehad van de kracht van Jezus Christus, de kracht van God in Hem, licht opnemen. Ons zijn betere beloftes gegeven, wij hebben een Bijbel die klaar is, wij hebben een Heilige Geest die in ons woont, waar de mensen van vroegere tijden niets over wisten.

Niemand van het Oude Verbond wist daarvan. God bewoog in bepaalde mensen door Zijn Geest in bepaalde tijden, maar zij wisten niet wat jij en ik vandaag weten, zij kwamen niet naar een kerk als deze, tezamen als n Lichaam.


Wj weten, geloven en ervaren dat de Heilige Geest
in ons hart leeft.

Wij weten dat we niet alleen maar door de komst van een profeet, of van een engel een woord kunnen krijgen, maar dat wij zlf tot God kunnen praten, met Hem alleen kunnen zijn in de binnenkamer, onze ziel en hart tegen Hem uit kunnen storten, en energie, gezondheid, kracht en de zegen van God kunnen ontvangen.

Dit is wat Paulus zegt: "Zijn goddelijke kracht immers heeft ons met alles, wat tot leven en godsvrucht strekt, begiftigd door de kennis van Hem, die ons geroepen heeft door zijn heerlijkheid en macht; door deze zijn wij met kostbare en zeer grote beloften begiftigd, opdat gij daardoor deel zoudt hebben aan de goddelijke natuur, ontkomen aan het verderf, dat door de begeerte in de wereld heerst" (2 Petr.1:3,4).

We praten over Job als een voorbeeld van geloof. Hij zegt: "Wil Hij mij doden, ik blijf op Hem hopen" (Job 13:15). Maar Job is geen Nieuw Testamentisch voorbeeld van geloven. Job had seizoenen van geloof. Zijn geloof ging op en neer. Het feit is dat niemand in het Oude Testament liefdadiger lijkt te zijn dan deze geliefde, heilige man van God: hij gaf om de armen, de wezen, de weduwen. Maar in zijn moeilijke tijd, in zijn ellende, gaf Hij een verkeerde voorstelling van wie God is. Hij had slechts een beperkte openbaring van God. Hij had niet een hart dat geheel was toegerust, hij had niet de zegeningen en de volle openbaring die jij en ik hebben.

Luister naar Job's woorden: "Maar waarom deedt Gij mij uit de moederschoot voortkomen, gaf ik de geest niet, eer een oog mij zag? (Job 10:18); "Verschrikkingen worden over mij uitgestort; als een wind wordt mijn aanzien weggevaagd; en mijn geluk is als een wolk vervlogen. Maar nu stort mijn ziel zich in mij uit; dagen van ellende grijpen mij aan" (Job 30:15,16). "Hij heeft mij in het slijk geworpen, en ik ben aan stof en as gelijk geworden. Ik roep tot U om hulp, maar Gij antwoordt mij niet; ik sta daar, maar Gij let niet op mij. Gij verandert U voor mij in een meedogenloze, Gij bestrijdt mij met uw sterke hand; Gij heft mij op de wind en voert mij weg en doet mij in noodweer vergaan" (Job 30:19-22). Hier spreekt een rechtvaardige man: "Ik verwachtte het goede, maar het kwade kwam; ik verbeidde het licht, maar de duisternis kwam. Mijn binnenste kookt en komt niet tot rust, dagen van ellende hebben mij overvallen. Treurend, zonder zonnelicht, ga ik daarheen, om hulp roepend sta ik in de gemeente." (Job 30:26-28).

Jij hebt deze woorden misschien niet hardop gezegd, maar zijn dit niet de gedachtes geweest die door je hoofd snelden in tijden van verschrikking, ellende en moeilijkheden?


Maar onze God is geduldig, onze God is liefde,
onze God is genadig.

Hij is lankmoedig, Hij kan medevoelen met onze zwakheden (Hebr.4:15). Nu, in deze dagen van verlichting, van betere beloftes, waarbij Hij zegt dat Zijn ogen zelfs op het musje zijn (zie Matth.6:26), in deze dagen zegt God: "Nee", Ik zal niet luisteren naar ongeloof van Mijn volk en Ik zal het niet licht opnemen.

Ik heb alle kennis, wijsheid en beloftes gegeven, waardoor jullie deel kunnen hebben aan Mijn natuur. Nee, Ik zal niet luisteren naar woorden van ongeloof. Ik kan zo niet met jullie werken":

Jezus ging naar Zijn eigen familie, naar Zijn eigen land, en de Bijbel zegt dat Hij daar geen enkele kracht kon doen" (zie Marcus 6:1-6). Zij kenden Hem daar het beste, zij kenden Zijn familie, ze wisten dat Hij een timmerman was, maar Jezus zegt: "Alleen genas Ik enige zieken door handoplegging". En Hij zegt: "Ik verwonderde Mij over hun ongeloof". Met andere woorden, Jezus was bedroefd, gekwetst door hun ongeloof en hun ongeloof belemmerde Hem om te zegenen en om datgene te doen wat Hij voor deze mensen wilde doen.

Ongeloof! En ik hoor mensen die woorden van ongeloof spreken. En jarenlang probeer ik dat ongeloof in mijn eigen leven te verontschuldigen. Ik heb het in het leven van andere mensen verontschuldigd. Maar God is hierover met mij bezig geweest. Ik ben al wandelend op straat over Job na ga denken en ik ben Job gaan lezen, deze woorden van ongeloof, deze woorden dat God zijn gebed niet zou horen, dat God hem verlaten zou hebben, dat God wreed tegen hem zou zijn geworden.


Ik heb Christenen dat horen zeggen:
"Dit is wreed, ik heb gebeden, ik heb gevast,
ik heb alles gedaan".

En dame zei: "Ik heb het gevoel dat ik het recht heb tot ongeloof, want ik heb lles gedaan wat de Bijbel zegt, en nu ben ik zo gebroken dat het alle begrip te boven gaat, ik kan niet begrijpen dat God dit zou toestaan. Net als ik denk dat het over is, gebeurt het weer helemaal opnieuw, en nu is het een vloed. Het is niet maar n probleem, het is probleem na probleem na probleem".

Ik zit hiernaar te luisteren, met mijn menselijke medelijden met al deze woorden gesproken in ongeloof, en zeg (waarbij er zelfs ongeloof uit mijn eigen mond komt): "God, zeker bent U niet z hard; zeker, een liefdevolle God zou niet van mij eisen dat ik continu alleen maar woorden spreek van vertrouwen in Hem, dat ik continu woorden van geloof spreek".

Maar als ik later op straat wandel, spreekt de Heilige Geest tot mijn hart zo duidelijk als ik Hem nog nooit eerder heb horen spreken, met die kleine, stille stem: "David, je kunt niet praten of handelen als Job, want jj bent toegerust om te geloven". En met "toegerust" wordt bedoeld:


"In alles wat jij nodig hebt in je leven ben je
voorzien, volledig. Er ontbreekt je niets om je
door alle omstandigheden van je leven heen te helpen".

Ik argumenteerde gisterenavond met de Heer hierover en zei tegen Hem: "Ik wil hierover niet preken". De mensen denken dat ik hard predik. Maar als je denkt dat dt hard is, luister dan naar Jacobus: "Indien echter iemand van u in wijsheid te kort schiet, dan bidde hij God daarom, die aan allen geeft, eenvoudigweg en zonder verwijt; en zij zal hem gegeven worden". (Met andere woorden: Hij zal je niet bespotten als je steeds weer naar Hem terugkeert om om wijsheid te vragen.)

"Maar hij moet bidden in geloof, in geen enkel opzicht twijfelendeWant zulk een mens moet niet menen, dat hij iets van de Here zal ontvangen" (Jac.1:5-8). Dus ik ben eigenlijk niet een harde prediker.

Luister naar wat Hij zegt tegen Zijn discipelen voordat Hij naar Jeruzalem ging:

Maria gaf haar getuigenis: "Ik zag Hem, ik praatte met Hem, Hij gaf mij een woord". Maar:

"Toen zij hoorden, dat Hij leefde en door haar gezien was, geloofden zij het niet" (Marcus 16:11).

De discipelen die naar Emmas gingen, en terugkwamen, zeiden: "Hij wandelde met ons, Hij praatte met ons, Hij ging met ons door de Schriften vanaf Mozes. We zagen Hem, we waren bij Hem, we aten met Hem". Maar:

"Daarna verscheen Hij in een andere gedaante aan twee van hen op de weg, terwijl zij zich naar het land begaven. En ook die gingen heen om het aan de anderen te berichten. En ook die geloofden zij niet" (Marcus 16:12,13).

Jezus kwam hun kamer binnen in Zijn wederopgestane lichaam, en zij geloofden nog steeds niet in Hem, alhoewel ze Hem zagen. En de Bijbel zegt: Hij verweet hen hun ongeloof. Dat betekent dat Hij alle tijd nam om ze eens goed de les te lezen. Hij zei: "Wanneer gaan jullie nou in Mij geloven?" Met andere woorden: wat is daar nog voor nodig?:

"Daarna verscheen Hij aan de elven zelf, terwijl zij aanlagen, en Hij verweet hun hun ongeloof en hardheid van hart, omdat zij hen niet geloofden, die Hem aanschouwd hadden, nadat Hij opgewekt was" (Marcus 16:14).

Er wordt bedoeld: "Jezus gaf ze een flinke uitbrander". Met andere woorden, Hij zei tegen hen: "Wat moet er nog gebeuren, wanneer gaan jullie nu eindelijk in Mij geloven? Jullie hebben God aangeraakt. Jullie hebben Mij gezien in een wederopgestaan lichaam, en jullie hebben nog steeds geen geloof, jullie denken nog steeds in ongeloof!" En Hij verweet het hen.

"Van een ieder, wie veel gegeven is, zal veel geist worden, en aan wie veel is toevertrouwd, van hem zal des te meer worden gevraagd" (Lucas 12:48).


Wij worden volgens andere maatstaven geoordeeld
dan zij die in vroegere tijd, vr Zijn kruisdood leefden.

God komt naar Job in een wervelwind. Hij zegt tegen Job, in wezen, met andere woorden: "Job, naar wie heb je geluisterd? Je hebt naar verkeerde adviezen geluisterd. Je hebt naar woorden geluisterd die niet de juiste kennis bevatten. Maar nu: sta op als een man, Ik eis van je dat je luistert en Mij een antwoord geeft". Dan zegt Hij: "Waar was je toen ik deze wereld schiep?" Met andere woorden: je kent Mij eigenlijk helemaal niet goed! Daarom zeg je tegen Mij dat Ik je gebeden niet beantwoord, je kent Mij niet erg goed. God zei tegen Job: "Genoeg hierover!, genoeg gezegd dat ik geen gebeden zou verhoren!" (naar Job:40,41).

En hier zijn mensen die zeggen: "Ik heb gebeden, ik heb het geprobeerd, maar het werkt niet". Je zegt: "Ik heb gevast en ik heb gebeden, maar ik zie nog steeds geen antwoord". Maar ik zeg je:


"God hoort alle gebeden, op Zijn tijd, en op Zijn manier".

Hij beantwoordt gebeden. Anders zou Hij geen God kunnen zijn. God zegt: "Genoeg over deze woorden van ongeloof".

Luister naar wat God eigenlijk, in drie hoofdstukken, probeert te zeggen: "Job, Ik schiep alles. Ik schiep de aarde, de sterren, de maan, de zon, de planeten, de hemelen, Ik bestuur en regeer over alle zeen en alles wat erin is. Ik breng de dageraad voort. Jij wordt iedere morgen wakker, en wie denk je dat iedere morgen de dageraad brengt? Wie brengt het ochtendlicht? Dat doe Ik! De God van hemel en aarde! En jij praat over een God die geen gebeden beantwoordt? Sta op 's ochtends Job! Waar komt het licht vandaan? Ik bestuur dat! Ik heb de hel geschapen, het licht, de duisternis, sneeuw, watervloed, regen, bliksem, donder, ijs, vorst. Ik bestuur de sterren, de wolken, de stormen. Ik schiep alle schepselen: geiten (luister hoe precies God is:), herten Kijk om je heen Job, naar de ezel, het vee, de struisvogels, de paarden, de varkens, de adelaars. God brengt Job naar school. Wij hebben zo'n kleine God gemaakt. We hebben een fantasie-God gemaakt.

Job is verbijsterd. Dit is zijn antwoord. "Ik verkondigde, zonder inzicht, dingen, mij te wonderbaar en die ik niet begreep" (Job 42:3).

Zie je, dat was de tijd van onwetendheid waarover Paulus sprak, toen hij voor de Areopagus stond .Hij sprak tot de Atheners: "Er was een tijd dat God jullie ongeloof door de vingers zou zien, er was een tijd dat jullie al die goden konden dienen, dat jullie al die dingen konden doen, maar God zou je dan daarop niet veroordeeld hebben, Hij zou Zijn oordeel hebben tegengehouden. (Het betekent niet dat Hij het goedkeurde, maar, zegt hij, Hij hield zijn oordeel tegen). (Naar: Hand.17:22-29)

"Maar nu, vanwege Christus, op de bestemde tijd, verkondigt God met voorbijzien van de tijden der onwetendheid, heden aan de mensen, dat zij allen overal tot bekering moeten komen" (Hand.17:30).

Job zei: "Ik wist al die geweldige dingen over U niet. Ik walg nu van mezelf en doe boete in stof en as" (naar: Job 42:5-6).

Zie je, daarom is Job niet ons Nieuw Testamentische voorbeeld van geloof. Hij leefde in een tijd van onwetendheid. Hij zei: "Ik wist al die geweldige dingen niet". Mensen, maar jij en ik wten die geweldige dingen.


We wten van de geweldige liefde van God,
dat Hij Zijn Zoon zond, wij wten van de overwinning
van het kruis, wij wten dat behoudenis in
niemand anders is dan in Jezus Christus.

De Schrift zegt: "Want er is ook onder de hemel geen andere naam aan de mensen gegeven, waardoor wij moeten behouden worden (Hand.4:12). Wij kennen de geweldige genezende kracht van Christus, en hebben die bij tijden in ons leven ervaren. We hebben hetzelfde getuigenis als Job, dat God hem uitredde.

Het Nieuwe Testament gaat niet over wetticisme. Het gaat niet over het feit dat God wreed zou zijn. Want zie je, God huilt met ons mee, Hij lacht met ons mee, Hij voelt met ons mee. "Hij kan medevoelen met onze zwakheden" (Hebr.4:15).

Ik spreek nu niet over die plotselinge schrik die over je komt als iemand bijvoorbeeld sterft door een ongeluk, als God een geliefde wegneemt. Er zijn tijden waarin gehuild wordt. God spreekt over het doorstaan van grote smart in Zijn Woord en over: "Werpt al uw bekommernis op Hem, want Hij zorgt voor u" (1 Petr.5:7), dus Hij wist over de bekommernissen van het leven, Hij wist van de lasten die wij te dragen hadden, en Hij is liefdevol, vol zorg in al deze dingen. Ik praat niet over de keren dat je je plotseling afvraagt: "O, God, waarom?" Ik praat over het zich verharden in ongeloof, ik praat over de situatie dat je negatieve dingen in je hart blijft zeggen.

Dus je gaat niet meer snel naar de Heer ermee, je gaat niet naar Hem toe voor troost, je gelooft niet dat de Heilige Geest in je woont om je wijsheid en kennis te geven, dat Hij je helpt beslag te leggen op de geweldige en kostbare beloftes die Hij heeft gegeven. Ik praat over iemand die God heeft gekend, die bij tijden gezien heeft dat God Zijn beloftes heeft vervuld, die met geloof is toegerust, alles heeft wat nodig is om te kunnen geloven, maar toch doorgaat met spreken in ongeloof.

Ik hoef hier geen lange preek over te houden. De Heilige Geest brengt het je nu te binnen. Jezus duldde deze houding van ongeloof niet bij Zijn eigen discipelen. Hij zei: "Waarom heb je geen geloof? Waarom geloof je nog steeds niet?" (Naar: Lucas 24:25).

Dat is het verdriet van God. Er is niemand die hier binnen mijn gehoorsafstand zit, als je een gelovige bent, die een reden of een excuus heeft om dagen achtereen aan de telefoon tegen je vrienden en je hele familie te spreken over dingen in ongeloof. Wat een smaad voor een opgestane Christus. Wat een smaad.


Maar nu zegt de Heer: "En nu sta je op.
Heiligen, ga staan, kom overeind, o Sion!

Jullie hebben een geweldige God en Jezus Christus die gisteren en heden dezelfde is tot in eeuwigheid" (Hebr.13:8). Hij hoort het geroep van Zijn volk. En: "Indien wij weten, dat Hij ons verhoort, wat wij ook bidden, weten wij, dat wij de beden verkregen hebben, die wij van Hem hebben gebeden" (1 Joh.5:15). Hij wil alleen maar het beste voor Zijn kinderen.

Hij moet wachten tot we in die plaats van vertrouwen zijn in Hem. O, God, ik geloof in U. Zie je, als je een roos indrukt, komt er niets anders uit dan een liefelijke geur. Was het maar zo, dat als je meer verdrukt wordt, als God meer verdrukking toestaat, er dan meer liefelijke geur uit je komt. Wat komt eruit? Wat is de geur? Of is er een stank: ongeloof, twijfel, angst!? God zegt: je hebt geen recht om vast te houden aan ongeloof in je hart naar Mij toe. Je hebt daar het recht niet toe. Je hebt geen excuus. Je hebt geen reden.

Daarom: leg het af, en bekeer je ervan met berouw, en sta op, spreek de taal van geloof. Ongeacht hoe je je voelt, spreek over God zoals Hij is, en niet zoals je je voelt of denkt dat Hij is, maar wel zoals de Bijbel zegt dat God is, namelijk getrouw!

----
Vertaald met toestemming van href=http://www.worldchallenge.org, World Challenge, P.O. Box 260, Lindale, TX 75771, USA.
Tenzij anders vermeld is de NBG-1951 vertaling gebruikt.


Tekstbestand + Nederlandse Preken Index + Home Page + Abonneren + Copyright

Times Square Church Informatie | Info voor de nieuwe lezer


COPYRIGHT/REPRO INFORMATIE:

Dit bestand is eigendom van World Challenge. Het mag niet veranderd worden op enige wijze. Het mag alleen in zijn geheel gekopieerd worden als "freeware", zonder dat hier kosten aan verbonden mogen zijn. Alle gekopieerde bestanden moeten voorzien zijn van het copyright bericht ["Copyright © 2006 door World Challenge"]. Dit bestand mag niet gebruikt worden zonder voorafgaande toestemming van World Challenge voor (her)verkoop of het verbeteren van andere verkoop producten. Dit heeft betrekking op de gehele inhoud met uitzondering van een paar korte citaten. Vermeld a.u.b. de volgende bron: Copyright © 2006 door World Challenge, Lindale, Texas, USA.

Dit materiaal is uitsluitend bedoeld voor persoonlijk gebruik en mag dan ook niet worden gepubliceerd op andere webpagina's. De Lorain County Free-Net Chapel heeft de exclusieve rechten van World Challenge om deze boodschappen op het web te publiceren. U bent vrij om deze pagina's te downloaden, te kopiren, te printen en te distribueren zolang u het niet op een andere website plaatst. Ook mag u op uw website links plaatsen die naar deze website verwijzen.


Deze webpagina is een dienst van
The Missing Link, Inc.
®
Jongeren en volwassenen die in een moeilijke leefsituatie verkeren in contact brengen met levens veranderende programma's
Web site - http://misslink.org
Chapel Site - http://misslink.org/chapel2.html
Homepage van David Wilkerson's Times Square Church Pulpit Series in diverse talen
http://www.tscpulpitseries.org

Copyright © 2006 - The Lorain County Free-Net Chapel
North Central Ohio, U.S.A.


BOVENKANT VAN PAGINA

Webmaster
Deze pagina is op 23-10-2006 voor het laatst gewijzigd.

Why Revival Tarries/ "Help!"/ What's Here/ Sponsor/ Statement of Faith/ Bible Study/ Around the Piano/ Bulletin Board/ Library/ Home/ Nederlandse predikingen Index/ Pulpit Series